(سُ بُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جِ سبحه.
۲- انوار الهی، جلال و عظمت خدای تعالی. (?(سبحان  (سُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- پاکیزه کردن.
۲- به پاکی یاد کردن خداوند.  ؛ ~ الله الف - خداوند پاک و منزه از عیب و نقص است. ب - کلمه‌ای است از برای شگفتی و تعجب.