[ په. ] (اِ.)
۱- جداری از سنگ، چوب، آجر و غیره که اطراف خانه، زمین و باغ و غیره به جهت محصور کردن و حفاظت آن بنا می‌کنند.
۲- حایل میان دو چیز.  ؛ ~ کسی کوتاه بودن  کنایه از: زبون و ناتوان بودن.  ؛ ~حاشا بلند بودن  کنایه از: همه چیز را آسان انکار کردن.