(یِ نِ) [ په. ] (اِ.) = آینه. آئینه:
۱- تکه شیشه‌ای که با جیوه پشت آن را پوشش می‌دهند تا بتوان صورت هر چیزی را به واسطه نور در آن منعکس کرد.
۲- مجازاً هر چیز صاف و براق.
۳- (کن.) دل عارف.  ؛~ی عیب شکستن  (کن.) ترک عیب جویی کردن.  ؛~ در شهر کوران  (کن.) کار بیهوده به ویژه عرضه هنر و مهارت در نزد افراد بی اطلاع.