[ په. ] (اِ.) گردی که از کوبیدن و آسیاب کردن غلات به دست می‌آید.  ؛ ~ خود را بیختن و الک خود را آویختن  کنایه از: وظایف خود را طی سالیان انجام دادن و دیگر اخلاقاً موظف یا عملاً توان انجام کاری را نداشتن.